کارگردان : دیوید فینچر
فیلمنامه : جیمز وندربلیت بر اساس کتابی از رابرت گری اسمیت
مدیر فیلمبرداری : هریس سیوایدز
موسیقی : دیوید شایر

بازیگران : جیک جیلنهال ( رابرت گری اسمیت ) ؛ مارک رافالو ( بازرس دیود توشی ) ؛ آنتونی ادواردز ( بازرس ویلیام آرمسترانگ ) ؛ رابرت داونی جونیور ( پل ایوری ) ؛ برایان کاکس ( ملوین بلی ) ؛ کلوئه سوینی ( ملانی ) ؛

محصول 2007 آمریکا ؛ مدت : 158 دقیقه

خلاصه داستان :
فیلم با الهام از ماجرای واقعی و در آمیختن آن با کمی تخیل ، قضیه قاتل زنجیره ای مرموزی موسوم به زودیاک را روایت می کند که در اواخر دهۀ 1960 و اوایل دهۀ 1970 در کالیفرنیای شمالی ، موجی از وحشت پدید آورد . یکی از عادت های این قاتل مخوف و بی عاطفه که شب ها در تاریکی کوچهپس کوچه ها قربانیانش را شکار می کرد ، این بود که نامه ها و پیغام های طعنه آمیز و مرموزی برای ادارۀ پلیس می فرستاد و از این طریق پلیس ها را به خشم می آورد .

رابرت گری اسمیت ، کاریکاتوریست سان فرانسیسکو کرونیکل ، که در ابتدا صرفاً علاقه ای آماتوری به ماجرای این قاتل پیدا کرده ، بعد ها یکی از افرادی می شود که به طور جدی در راه کشف هویت قاتل تحقیق می کند . یکی دیگر از این افراد روزنامه نگاریست به نام پل ایوری که دل خوشی از فضولی های گری اسمیت ندارد . بازرس ویلیام آرمسترانگ نیز مأمور تحقیق در این زمینه است .
در انتها معلوم می شود که زودیاک علاوه بر کشتن افراد بیگناه ، جنایتی شاید بزرگتر را در حق کل جامعه مرتکب شده و آن از بین بردن حس اعتماد و نوع دوستی انسانها نسبت به همدیگر است . او باعث شد محبت و دلسوزی نسبت به غریبه ها جای خود را به ترسی اغلب نا معقول از آنها بدهد و در واقع کاری کرد تا معصومیت دهۀ 1950 جای خود را به نگاهی تیره و تار و بدبینی بدهد که در دهۀ 1970 شیوع بیشتری پیدا کرد و پس از آن بیشتر شدت گرفت ...

دربارۀ فیلم :‌

فیلم با نمایش اولین قربانیان آغاز می شود . دختر و پسر جوانی را می بینیم که برای تفریح شب چهارم ژوئیه به پارکی می روند و در حالی که در اتومبیل خود نشسته اند ، بیگانه ای با تومبیل به آنها نزدیک می شود و هر دوی آنها را به گلوله می بندد . هفته های بعد نامه ای به دفتر روزنامۀ « سان فرانسیسکو کرونیکل » میرسد که قاتل به جزئیات آن قتل اعتراف کرده ، به اضافۀ صحنه ای که در آن پیام رمزی نوشته شده است . آیا این رمز می تواند هویت قاتل را فاش سازد ؟‌( یک معلم آن را حل می کند اما جوابش « نه » است ) . قاتل – که خود را « زودیاک » نامیده – دیوانه است که قول داده باز هم دست به جنایت خواهد زد و آشکار است که بی رحمی او حکایت از نوع جدید یک بیماری روانی دارد .

زودیاک فیلم طولانی و بلندی است دربارۀ یک آدمکش زنچیره ای واقعی که طی سالهای 1969 تا 1991 ، به مدت 22 سال ، ساکنان مناطقی در شمال کالیفرنیای آمریکا را در ترس و نکرانی فرو برده بود . او در مجموع مرتکب سیزده جنایت شد . پلیس کالیفرنیا به رغم همۀ تلاش و کوششی که کرد موفق به یافتن این قاتل نشد . پلیس حدود 2500 مظنون را شناسایی و بازجویی کرد اما هرگز موفق به شناسایی و دستگیری قاتل نشد . علاوه بر نیروهای پلیس ، روزنامه نگاران بسیاری نیز درگیر این ماجرا شدند . رابرت گری اسمیت یکی از معروفترین این روزنامه نگاران بود . گری اسمیت کاریکاتوریسیتی بود که به موضوع قتل های زودیاک علاقه مند شده بود . وی تحقیقات مفصلی در این مورد انجام داد و بر اساس بررسی های شخصی اش فردی به اسم آرتور لی آلن را به عنوان قاتل معرفی کرد . با این وصف مدارک ارائه شده از سوی گری اسمیت آنقدر محکم و قوی نبود که پلیس اقدام به دستگیری آلن کند . آلن ده سال پیش درگذشت و به این ترتیب هرگز معلوم نشد که آیا او همان « زودیاک قاتل » بوده یا خیر .

فیلم زودیاک بر اساس کتاب غیر داستانی جنایت حقیقی نوشتۀ رابرت گری اسمیت ساخته شده است . فیلم طبیعتاً روایت اسمیت را دنبال می کند و از نظریۀ قاتل بودن آرتور لی آلن طرفداری می کند . این درحالی است که نویسندگان و محققین دیگر افراد دیگری را به عنوان قاتل معرفی کرده اند . زودیاک به منبع اصلی خود سخت وفادار است و به همین جهت از ارائۀ یک پایان بندی باز خودداری کردهاست .
دیر زمانیست که ماجراهای یک قاتل زنجیره ای هولناکترین ماجرایی بود که انسان معاصر میتوانست تصورش را بکند . اما حالا زمانه عوض شده است . حالا ماجراهای فیلم زودیاک خیلی عجیب و هولناک جلوه نمی کند زیرا دیگر یک قاتل زنجیره ای هولناکترین موجود روی زمین به شمار نمیرود . حالا یک تروریست انتحاری یا غیر انتحاری می تواند تنها در یک حرکت ده ها و صد ها نفر را بکشد . حالا یک آدم معمولی روان پریش می تواند با یک سلاح اتوماتیک وارد دبیرستان یا فروشگاه بزرگ شهر شود و با کشیدن ماشه ، ده ها نفر را بکشد .
زودیاک قاتل در مقایسه با این قاتلین جدید ، چه « حقیر » و « معصوم » جلوه می کند !!

منبع:پارس پلنت

در ابتدای این نشست جابر قاسمعلی درباره "سرب" گفت: "جا دارد از تیرداد سخایی فیلمنامه‌نویس اولیه فیلم "سرب" یادی کنیم که جای ایشان امروز بین ما خالی است. زمانی که "سرب" به نمایش عمومی درآمد، مخالفین و موافقین زیادی داشت. متاسفانه آن زمان با توجه به شرایط موجود ارزش‌های فیلم نادیده گرفته شد."

این فیلمنامه‌نویس سینما و تلویزیون در ادامه افزود: "حدود پنج سال پیش من این فیلم را در یکی از شبکه‌های ماهواره‌ای دیدم و بعد از سال‌ها افسوس خوردم. زیرا فکر کردم فیلم درخشانی را سال‌ها پیش نادیده گرفته‌ام. من خودم را به نسل کیمیایی و آن دوره از سینمای ایران بدهکار می‌دانم."

وی فیلم "سرب" را یک اثر داستانگو دانست و در این باره توضیح داد: "فیلم سرشار از هیجان و اتفاقات داستانی است که هم اکنون سینمای ایران از کمبود آن رنج می‌برد. سینمای ما به این گونه فیلم‌ها نیاز بسیار دارد و "سرب" از این منظر برای ما الگو به شمار می‌رود."

کیمیایی هم در ادامه درباره شباهت‌های فیلمنامه "سرب" با فیلمنامه اولیه سخایی گفت: "18 سال از آن زمان می‌گذرد و متاسفانه چیز زیادی یادم نمی‌آید. از سخایی ممنونم و عذر می‌خواهم که چیزی یادم نمی‌آید. محمد بهشتی بعد از "خط قرمز" که نگه داشته و "تیغ و ابریشم" که حدود 30 دقیقه آن حذف شد، سه سناریو برای ساخت به من پیشنهاد کرد که "سرب" در میان آنها قابلیت سینمایی شدن را داشت."

کارگردان "سرب" ادامه داد: "سر صحنه محمود کلاری فیلمبردار فیلم از من خواست در سکانسی که دانیال و نوری به تهران می‌آیند یک شب را با هم بگذرانند و به نوعی درد دل کنند. من اشتباه کردم و باید این صحنه را می‌گرفتم. حالا فکر می‌کنم گرفتن آن سکانس به سینمای دلخواه من بسیار نزدیک بود. هر چقدر این دو کاراکتر به هم نزدیکتر بودند نتیجه بهتری حاصل می‌شد."

وی با اشاره به شرایط سخت فیلمبرداری "سرب" گفت: "زمان ساخت فیلم تهران در معرض بمباران بود و در صحنه گرفتن دادگاه هشت بمب به اطراف محل فیلمبرداری اصابت کرده بود. شرایط به قدری سخت شد که فیلم را در شمال ادامه دادیم. در این فیلم ما تنها سه خودرو در اختیار داشتیم که هر بار آنها را رنگ و در صحنه‌ای دیگر استفاده می‌کردیم. این عقیده من بود و به هر جهت من این روابط را که گفتنش زیاد راحت نبود اینگونه می‌دیدم."

مدیر تولید فیلم "سرب" هم به درخواست کیمیایی روی صحنه حاضر شد و درباره مشکلات گفت: "ما در شرایطی سخت این فیلم را تولید کردیم. در صحنه دادگستری دو بار شیشه‌های ساختمان را به خاطر بمباران‌ها عوض کردیم. فکر می‌کنم با توجه به شرایط موجود صحنه‌های تهران قدیم که در فیلم دیده می‌شود یکی از بهترین‌ها باشد. حتی احمد شاملو نیز بعد دیدن این فیلم برای گرفتن این صحنه‌ها به کیمیایی تبریک گفت."

برهان آزاد افزود: "با جرأت می‌توانم بگویم که در گرفتن صحنه‌ها شاید هیچکدام از کارگردانان دیگر مانند کیمیایی عمل نمی‌کنند. او تا صحنه‌ای را نگیرد کار را تمام نمی‌کند. با سرعت دکوپاژ می‌کند و صحنه را می‌گیرد. به عقیده من "سرب" اولین کاری است که کلاری با تمام وجود آن را فیلمبرداری کرده است."

در ادامه کیمیایی درباره شباهت آثارش و نزدیکی آنها به سینمای گنگستری گفت: "اوایل دهه 30 که فیلم "سرب" در آن می گذرد این نوع موسیقی در خیابان‌ها شنیده می‌شد، کلاه شاپو، کراوات و اینگونه خودروها جزئی از زندگی بود. اگر دهه 30 را به یاد بیاورید به این صحنه‌ها حتماً می‌رسید. آن زمان مد از طریق سینما و لاله زار وارد ایران می شد."

وی افزود: "فضاهای فیلم کاملا منطبق با همان دوران است. همان زمان کم کم این سبک موسیقی که اوایل پاپ بود وارد تلویزیون شد. این صحنه‌ها از آن زمان دور نبود. سینمایی که من دوست دارم سریال‌های آن دوره هالیوود بود که فیلم‌های اسپیلبرگ و جیمز باندها از روی آنها ساخته می‌شد. من مونتاژ "سرب" را خیلی دوست دارم که البته کار خودم بودم و بعد از این کمتر مونتاژ کردم."

جواد طوسی هم در نشست نقد و بررسی فیلمنامه "سرب" گفت: "من با مسئولین آن زمان مانند انوار، بهشتی و دادگو صحبت‌هایی درباره فیلمسازان قدیمی داشتم. آنها بهترین فیلم بعد از انقلاب کیمیایی را "سرب" می‌دانستند و البته دلایلی هم برای این موضوع داشتند. "سرب" به عقیده من فیلمی مناسب برای ارزیابی سینمای کیمیایی است و بعد از آن به دلایلی روایتپردازی کلاسیک کیمیایی تحت الشعاع مسائل دیگر قرار می‌گیرد."

این منتقد سینما ادامه داد: "اگر "سرب" به درستی مورد توجه منتقدان زمان خود قرار می‌گرفت و در رویدادهای فرهنگی مانند جشنواره فجر محدود به بهترین چهره‌پردازی یا فیلمبرداری نمی‌شد، چه بسا روند فیلمسازی کیمیایی تغییری بسزا می‌کرد. ما استمرار این فیلم را در میزانسن، نوع چهره‌پردازی و طراحی لباس در "حکم" می‌بینیم. کیمیایی در "سرب" اجرای مستقل خود را دارد و بدون تظاهر امضاء خود را ثبت می‌کند."

طوسی درباره وجود کلاه شاپو و استمرار آن در فیلم هایی کیمیایی افزود: "اگر به عکس‌های خانوادگی کیمیایی نگاهی بیندازیم پدر وی را همیشه با کلاه شاپو می‌بینیم. این نوستالوژی کودتای 28 مرداد و تعلیق خاطره پدر و علاقه او به جبهه ملی و مصدق است. استمرار کلاه در آثار کیمیایی نوعی یادآوری و بازنگری تاریخی است."

                                                                                             منبع : خبرگزاری مهر

اتوبوس شب ، کیومرث پور احمد

موقعیت دراماتیک زیبا هنگامی شکل می گیرد که شخصیت های آن، فراسوی خوبی ها و بدی های رایج تعریف شده در اذهان مردمان جامعه، پرداخته می شوند و بر صحنه نمایش و صفحه داستان جان می گیرند. شخصیتهایی خاکستری که در فضای یکدست تصویر شده¬ی مولف، هیچکدام بر دیگری ارجحیت ندارند. حال اگر این موقعیت در یک جنگ تصویر شود کار سخت می شود. در هر جنگی در هر جای عالم دو طرف دعوا دیگری را دشمن خطاب می کنند و لاجرم همیشه دیگری بد است و نمی توان آدم هایی خاکستری را در آن فضا تصویر کرد. این ذات خصومت در روابط انسانی است. انسانی که با دیگری ـ حال به هر دلیلی ـ دشمنی دارد نمی تواند او را دوست بدارد و در هر جایی می خواهد که او را لت بزند و تحقیر کند، اگر نخواهد او را بکشد.
خصومت انسان ها با هم، ریشه در عمق تاریخ دارد. علت این خصومت را در بسیاری از مسایل می توان جستجو کرد. اما پرسشی که موقعیت دراماتیک را در یک اثر جنگی خلق می کند این است که؛ این مردمان چه دشمنی با هم دارند که می جنگند و همدیگر را می کشند؟ یافتن پاسخ این پرسش یعنی پایان تمام جنگها. انتظاری به پاسخ نیست. اما آنچه یک اثر هنری را دیدنی و یا شنیدنی و خواندنی می کند، چگونگی پاسخ گویی به این پرسش است.
آنچه کیومرث پور احمد در فیلم اتوبوس شب در برابر چشم ما می گذارد فضایی خاکستری است که بالطبع آدم هایش نیز خاکستری اند. پوراحمد رنگ را به معنی رایج از فیلمش خذف کرده است. چرا که در بودن رنگ می توانیم بین آدم ها و اشیاء تمایز قایل شویم. شاید اگر رنگی در فیلم می بود نقض غرض بود بر آنچه فیلمساز می خواهد بگوید.
خط روایی داستان اتوبوس شب پیچیده نیست. تعدادی اسیر عراقی باید با یک اتوبوس از خط مقدم به قرارگاه منتقل شوند. جوانی عاشق پیشه که جنگ و خصومت را خوش ندارد که عماد باشد و نوجوان 18 ساله پر شور و شر دیگری که عیسی باشد، ماموران انتقال اسرا هستند. پیرمردی هم راننده اتوبوس است. او فارغ از جنگ است. دل ندارد که ببیند با اسیری بد رفتاری بشود و مرده ای را خاک نکرده بگذرند و بروند. اینها به اضافه 38 اسیر عراقی و یک زن که همسر عماد است و به پشت خط مقدم آمده تا شوهرش را ببیند شخصیت های فیلم آخر پور احمدند.
داستان اتوبوس شب حکایت این سفر است. من از آن به عزیمت از جنگ به صلح تعبیر می کنم. از آن نقطه عزیمت ـ از قلب جبهه تا پشت خط ـ داستان روایت می شود. در این میان مهم ترین اتفاقی که می افتد شهادت عماد است. او ابتدا بینایی اش را از دست می دهد. این یعنی چشم بستن او بر جنگ. جایی که تمامی آن سی و چند نفر اسیر با چشم بندهایی سیاه در اتوبوس نشسته اند عماد با چشم بندی سفید، چیزی را نمی بیند. عماد پیش از نابینایی در اثر انفجار، بهیار کردی را که جزو اسراست می شناسد. آنها پیش از آمدن به جنگ در قطار با هم همسفر بودند. دوستی عاملی می شود تا چشمان بهیار کرد باز شود. این چشم گشودن به حرمت دوستی آن چیزی است که پور احمد در پی آن است تا حرف و حدیث ضد جنگش را بگوید. اما عماد بر خلاف او باید چشم بر جنگ و بدی ها ببندد. تضاد میان چشم بندهای سیاه عراقی و تنها چشم بند سفید که از آن عماد است، تنها مرزبندی موجود در فیلم است. که اگر این نبود یکدستی میان آدم ها کامل می شد و در این حالت می شد گفت فضا خاکستری محض بوده نه سیاه سفید.
اما حرف از سفر بود و سیر و وسلوکی که در این میان رخ می دهد. عیسی در این سیر شبانه مرد می شود. به درکی خاص از انسانیت می رسد. پیرمرد راننده چشمی دیگر بر جهان می گشاید. او نیز به همراه مرکبش راهی را می روند که از دیگر راه های ترانزیتی که او تاکنون رفته، متفاوت است. سعی و خطاهای عیسی در راهیابی نیز چون کشف و شهودی او را به مردانگی و درک نزدیک می کند. عیسی کودکی بوده که با شروع جنگ یک باره بزرگ شده است. شعور هستی شناسانه او که در پی رخداد بزرگی چون جنگ، ظهور کرده است در کل روایت فیلم به تدریج خود را نشان می دهد تا آنجا که در دیدار با ریحانه چنان مردانه برخورد می کند که دیگر نمی توانی او را جوانی 18 ساله بیانگاری. عیسی در هر حرکت و کنشی در ماجرا به بخشی از این شعور دست می یابد و انگار سالکی که قدم به قدم در راه گام نهاده، پیش می رود.
اما عماد در آرامش ذاتی که دارد به اوج این اشراق و شهود دست می یابد. او به مرگ و شهادت خود آگاه شده است. انگار که می داند بر این جنگ باید چشم ببندد و وصیتش را بنویسد. شهادت عماد نیز در پی رنج گشایش راه آن سیر شبانه برای دیگران است.
یکی از مسایلی که تاکید بسیاری بر آن شده است جهانی بودن جنگ است. در میان اسرای عراقی سربازهایی از تونس و مراکش و یمن و کویت و چند کشور عربی دیگر هم می بینیم. اینکه از هر جای عالم کسی در این جنگ است و پور احمد نیز بر آن تاکید دارد، نشانی از حضور جنگ در جهان است. فاروق ـ یکی از اسرا ـ مادری ایرانی و پدری عراقی دارد. او آرزو می کند که جنگ تمام شود و روی اروندرود پلی بزنند تا مردمان دو سوی رود بتوانند بیایند و بروند و عراقی ها در اینجا فالوده شیرازی بخورند و ایرانی ها هم در آنجا ام کلثوم گوش کنند. او نماد یگانگی و عشق میان دو ملت است فارغ از هر جنگ و کشمکش سیاسی.آنچه فاروق می گوید حرفی تازه در ادبیات و سینمای جنگ نیست. اما آنچه تازه است شکل بیان او در یک فیلم جنگی ایرانی است. اوست که در نهایت می تواند آن افسر حزب بعث عراق را خلع سلاح کند و این اتوبوس را به سلامت به مقصد برساند.
اما ریحانه فصلی دیگر در این فیلم مردانه می گشاید. او را در انتظار می بینیم. وقتی که سراغی از عماد می گیرد کسی به او نمی گوید که عماد شهید شده است. ریحانه همچنان منتظر است و برگه آزمایش که حاکی از باردار بودن اوست نشانی از زنده بودن عماد در دل این جنگ و دیگر جنگهاست. تکه چادر ریحانه که مانده بر سیم خاردار در باد تکان می خورد، از حضوری زنانه در جنگ حکایت می کند.
این حضور زنانه و فرشته وار نوید یگانگی و صلح و دوستی میان دو ملت است. جایی که مردان اسیر به ریحانه زل زده اند او از پیرمرد راننده می پرسد که اینها چرا نگاه می کنند؟ و او می گوید:  اینها مدتی است فرشته ندیده اند.
اتوبوس شب در لایه دیگر معنایی اش، نمایش جریان رشد و بلوغ فکری هر کدام ازشخصیت های فیلم است. تنها شخصیت بدمن فیلم، همان افسر حزب بعث است. او نمادی از خصومت حزبی است. حزب است که برادر کشی را به راه انداخته و اگر حزب نبود، کسی خیال جنگ نداشت. دیگران ( همه اسرا را هم شامل می شود) در این سیر شبانه و عبور از حوادث و میدان مین، به بصیرتی دیگرگون از خود و جهان و انسان می رسند. این معنا در آرامش عیسی و پیرمرد راننده و حتی ریحانه دیده می شود. ریحانه می داند که عیسی دیگر باز نمی گردد. اما همچنان چشم به راه دارد. او از سیم های خاردار که نشانی از حضور مردانه جنگ است و زنان را به داخل آن راه نیست عبور می کند تا خبر میلاد کودکی را به همسرش برساند. او پیام آور آن است که میلاد یک انسان از هر جنگ و خصومتی زیباتر است. چرا که معنای زندگی را با خود دارد. ریحانه در فصلی از فیلم در زمین سیمانی قرارگاه به تنهایی ایستاده و چادرش در باد تکان می خورد تا تنهایی آفرینندگی او را به یادمان بیاورد تا فراموش نکنیم که اتوبوس شب تنها فیلمی ضد جنگ نیست بلکه فیلمی در ستایش زن در جنگ است.

رادیو فرهنگ

البته جام جم آنلاین لوده بازان را به جای بزرگان طنز اشتباه گرفته بود .

جام جم آنلاین: ساخت مجموعه‌های ویژه نوروز در شبکه‌های مختلف سیما آغاز شده و رقابت طنز سازان و بازیگران طنز بزرگ تلویزیون مانند مهران مدیری، جواد رضویان ، رامبد جوان و... ادامه دارد.
امسال شبکه‌های اول، دوم، سوم و تهران سیما برای ایام نوروز سریال‌هایی با مضمون طنز تدارک دیده‌اند و رقابت برای جذب مخاطبان نوروزی آغاز شده است.
بنا بر این گزارش، سریال‌های نوروز 87 به کارگردانی افرادی چون مهران مدیری، جواد رضویان، محمد حسین لطیفی، رامبد جوان، سیروس مقدم و ... در حال ساخت است که در ادامه آخرین روند تولید هر کدام از آنها ارائه می‌شود:
سریال «پیامک از دیار باقی» به کارگردانی «سیروس مقدم» مراحل ابتدای تولید خود را می‌گذراند و اواسط بهمن در تهران کلید خورده است.

سید امیر سیدزاده تهیه کنندگی «پیامک از دیار باقی» را برعهده دارد و بازیگرانی چون محمدرضا شریفی‌نیا، حمید لولایی، رضا شفیعی‌جم، ‌رامین ناصرنصیر، افسانه بایگان، مهرانه مهین‌ترابی، رامین راستاد، محسن قاضی مرادی و نادر سلیمانی در آن بازی می‌کنند.

این مجموعه تلویزیونی در 15 قسمت 45 دقیقه‌ای در گروه فیلم و سریال شبکه اول سیما تولید می‌شود و داستان‌های آن توسط «محسن طنابنده» و «سعید آقاخانی» نوشته شده و از حال و هوای طنز برخوردار است.

تهیه کننده این مجموعه که پیش از این «SMS از دیار باقی» نام داشت، در گفت و گو با خبرنگار حوزه رادیو و تلویزیون فارس گفت: تا به حال درصد بسیار کمی از کار تصویربرداری انجام شده و گروه در حال تصویربرداری بخش‌های مربوط به کابوس و روح در خیابان‌ها هستند و با توجه به اینکه انتخاب بازیگران هنوز ادامه دارد، کار تصویربرداری بخش‌های اصلی را آغاز نکرده‌ایم.

داستان «پیامک از دیار باقی» در باره فردی به نام منصور سیم‌خواه است که برای گردآوری ثروت با توسل به کارهای مختلف از مردم پول می‌گیرد. اما پس از مدتی با دستیابی به سودی سرشار تصمیم می‌گیرد از انجام تعهدات خود سرباز زده و با همدستی اعضای خانواده‌اش به خارج از کشور فرار کند، تا اینکه....

«سیروس مقدم» بیشتر تجربه ساخت درام‌های اجتماعی مانند «نرگس»، «اغماء»، «مسافر»، «ریحانه»، «دریایی‌ها»، «پلیس جوان» و ... را دارد و سریال «پیامک از دیار باقی» اولین اثر او در ژانر طنز محسوب می‌شود.

«سه در چهار»

مجموعه تلویزیونی «سه در چهار» مجموعه دیگری به کارگردانی «محمد حسین لطیفی» است که آن هم در شبکه اول سیما تولید می‌شود. البته خلاف سریال «پیامک از دیار باقی» این مجموعه روزهای پایانی تصویر برداری خود را می‌گذراند و به زودی کار ساخت آن تمام می‌شود.

حسن روستایی تهیه کننده مجموعه تلویزیونی «سه در چهار» در گفتگو با فارس درباره آخرین جزئیات این سریال گفت: تصویر برداری مجموعه «سه در چهار» روزهای پایانی خود را می‌گذراند و تا پایان بهمن‌ماه تمام می‌شود.

وی افزود: تا به حال مونتاژ 5 قسمت آن توسط «رضا مطهری» به پایان رسیده و مجموعه تا اواسط اسفندماه به طور کامل به شبکه اول تحویل داده خواهد شد.

وی در ادامه درباره زمان پخش مجموعه نیز گفت: قبلا روی پخش این مجموعه در نوروز صحبت کرده بودیم و در حال حاضر نیز به دلیل آماده بودن این مجموعه، احتمال پخش آن در نوروز قوت گرفته است.

وی در ادامه گفت: این مجموعه در 26 قسمت 45 دقیقه‌ای ساخته می‌شود و در صورت قطعی شدن زمان پخش، مجموعه سه در چهار از روز اول فروردین ماه به روی آنتن رفته و پخش آن تا اواخر ماه ادامه خواهد داشت.

او درباره داستان این مجموعه نیز گفت: از آنجائی‌ که این کار برای گروه خانواده و اهداف و سرفصل‌های آن انجام می‌شود، قصه سریال خانوادگی است و قالبی طنز دارد.

روستایی اظهار داشت: «سه در چهار» داستان دو خانواده است که در زندگی خود دچار مشکلات اقتصادی و اجتماعی می‌شوند. در این خانواده، پدرها با یکدیگر باجناق هستند اما سعی ما این است که از داستان‌های تکراری باجناق‌ها دوری کنیم و با نگاه به یک خانواده با ویژگی ایرانی، این سریال را می‌سازیم.

وی افزود: ما قصد داریم بیکاری در خانواده‌ها به چالش بکشیم و روحیه کار و کارآفرینی را در خانواده‌ها تقویت کنیم. در حقیقت این دو خانواده در مواجهه با مشکلات، دچار پوست‌اندازی شده‌اند، به مرحله جدید‌تری از زندگی خود وارد می‌شوند و دیدگاه متفاوتی پیدا می‌کنند.

در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی چون محمد کاسبی، مهران رجبی، علی صادقی، شهره لرستانی، اشکان اشتیاقی، نادیا دلدار گلچین، مریم سلطانی، شمسی فضل‌اللی و مجید صالحی ایفای نقش می‌کنند.

مجموعه «سه در چهار» نیز اولین اثر طنز «محمد حسین لطیفی» به شمار می‌رود که آن را به کمک «مجید صالحی» و «رضا عطاران» می‌سازد.

به گزارش فارس، علیرضا برازش مدیر شبکه اول سیما درباره اینکه در نهایت کدام یک از این دو سریال در ایام نوروز پخش خواهند شد، گفت: فعلا این دو مجموعه مراحل ساخت خود را می‌گذرانند و هر کدام که زودتر آماده شود به حتم پخش خواهد شد.

وی در پاسخ به این سئوال که با توجه به این نکته، احتمال پخش سریال «سه در چهار» بیشتر خواهد بود، گفت:‌هنوز هیچ چیز مشخص نیست، در نهایت هر دو سریال را در کفه می‌گذاریم و هر کدام را که احساس کنیم بیشتر به نفع مخاطب است و او را اقناع می‌کند، پخش خواهیم کرد.

«جاده در دست تعمیر است»

مجموعه تلویزیونی «جاده در دست تعمیر است» سریالی آموزشی است و به دلیل اینکه پخش آن از اواخر اسفندماه آغاز و اوایل فروردین به پایان می رسد، کاری نیمه نوروزی محسوب می‌شود.

«حسین تبریزی» کارگردان این اثر است و «رضا ابراهیمی» با مشارکت معاونت راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی تهیه کنندگی آن را بر عهده دارد.

«جاده در دست تعمیر است» در 15 قسمت 40 دقیقه‌ای با طرحی از «مهدی سعادت‌پور» و «علی مشهدی» ساخته خواهد شد و داستان‌ها به سرپرستی «سعید آقاخانی» نوشته شده است.

بهزاد فراهانی، ثریا قاسمی، ابوالفضل پورعرب، رضا توکلی، مریم امیرجلالی، کیومرث ملک‌مطیعی، لاله صبوری، سحر زکریا و کیانوش گرامی بازیگرانی هستند که در این سریال که از 20 اسفندماه تا 5 فروردین ماه پخش خواهد شد، حضور دارند.

در این مجموعه شاهد داستان‌های اجتماعی مرسوم و عامه‌پسند خواهیم بود که در بستری شیرین و با رگه‌هایی از طنز روایت خواهد شد.

حسین تبریزی قصد داشت این مجموعه را در تهران و برخی شهرهای شمالی کشور به تصویر بکشد که به دلیل شرایط متغیر آب و هوایی از این تصمیم منصرف شده و صحنه‌های مربوط به شمال کشور را از طریق بازسازی در تهران تصویربرداری خواهد کرد.

سایر عوامل مجموعه تلویزیونی «جاده در دست تعمیر است» عبارتند از: مدیر تصویربرداری: علی عالمی، صدابرداران: علیرضا افخمی و امیر بهره‌ور، طراح گریم: محمد رضا قومی، طراح صحنه و لباس: کیوان ذوالفقاری و مدیر تولید: محسن دانشور.

«نشانی»

مجموعه تلویزیونی «نشانی» به کارگردانی «رامبد جوان» که یکی از بازیگران مطرح و پر طرفدار طنز محسوب می‌شود، در حال ساخت است و در ایام نوروز از شبکه دو سیما پخش خواهد شد.

بنابر گفته مجید اوجی تهیه‌کننده اثر ، ‌تا به حال 60 درصد از مرحله تصویربرداری سپری شده و «سیامک مهماندوست» تدوین آن را برعهده دارد.

موسیقی این اثر توسط «امید کرامتی» ساخته می‌شود و داوود رشیدی، رامبد جوان، پروانه معصومی، آتنه فقیه نصیری، فقیه سلطانی، فلورا سام، امیر حسین صدیق، کورش تهامی، برزو ارجمند، پرویز پورحسینی و مرضیه برومند در این مجموعه که داستان آن توسط «فلورا سام» نوشته شده بازی می‌کنند.

داستان «نشانی» که در 13 قسمت 45 دقیقه‌ای برای پخش از شبکه دو سیما ساخته می‌شود، درباره دختری به نام لیلاست که در پی ورشکستگی شرکت عمه‌اش در خارج از کشور به ایران باز می‌گردد تا صندوقچه عمه خود را که پنهانش کرده، بیابد.

تهیه کننده این مجموعه گفت: «نشانی» باید برای پخش در ایام نوروز 87 آماده شود و ما هم به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده‌ایم که زمان کم نیاید ولی بارندگی‌های اخیر و شرایط آب و هوایی، به گونه‌ای شد که برنامه‌ریزی ما کمی به هم بریزد و برای به‌دست آوردن نظم سابق فشار بیشتری به گروه وارد شد.

سریال «نشانی» در اوایل مراحل تولید «خانه دوست کجاست؟» نام داشت که در ادامه با نظر سازندگان نام آن تغییر یافت.

«مرد هزار چهره»

مهران مدیری امسال قصد دارد با مجموعه تلویزیونی «مرد هزار چهره» به تلویزیون بیاید.
این سریال برای شبکه سوم سیما ساخته می‌شود و بازیگرانی چون سیامک انصاری، هادی کاظمی، شقایق دهقان، بهنوش بختیاری، الیکا عبدالرزاقی، پژمان بازغی، علیرضا خمسه، جواد رضویان در آن قطعی شده و البته بازیگران سرشناس دیگری هم در این مجموعه بازی می‌کنند که در این مقطع به درخواست روابط عمومی پروژه از اعلام نام آنها صرف‌نظر می‌کنیم.

داستان‌های این مجموعه که قرار است از شبکه سوم سیما پخش شود توسط «محراب قاسم‌خانی» و «پیمان قاسم‌خانی» نوشته شده و لوکیشن‌های اصلی آن نیز درخیابان ملاصدرای تهران هستند.

این مجموعه جدید در 15 قسمت به تهیه کنندگی برادران «آقاگلیان» ساخته می‌شود و «مهران مدیری» در آن نقش اول را بازی خواهد کرد.

داستان‌های این مجموعه جدید که به صورت اپیزودیک ساخته خواهد شد، به هم پیوسته است و بازیگران این بار در داستان‌ها حضوری کوتاه خواهند داشت و قصه این مجموعه تلویزیونی درباره فردی است که بی‌گناه به کلاهبرداری متهم می‌شود و به دلیل این اتهام هربار درگیر ماجرایی تازه می‌شود.

فضای کار جدید «مهران مدیری» آپارتمانی است و داستان آن هیچ شباهتی به کارهای قبلی او ندارد.

مرتضی میرباقری معاون سیما درباره این سریال گفت: کار مهران مدیری در حال جلو رفتن است. بخش‌هایی از راف کات‌های آن را هم دیده‌ایم و در صورت آماده شدن، یکی از سریال‌های موفق ما در نوروز خواهد بود.

وی در ادامه گفت: شرایط ما برای کارهای نوروزی عبارت است از اینکه سازندگان باید تا 20 اسفندماه کارشان را نهایی کنند و صورتی از نهایی شده آن را ارائه دهند تا هم خودشان راحت باشند و گروه دچار مشکل نشود و هم مخاطبان با دغدغه کمتری کار را دنبال کنند.

«قرارگاه مسکونی»

مجموعه تلویزیونی «قرارگاه مسکونی» به کارگردانی «جواد رضویان» ساخته شده و اولین ساخته او که یکی از شاخص‌ترین بازیگران طنز به شمار می‌رود، در مقام کارگردان محسوب می‌شود.

این مجموعه قرار بود نوروز سال 86 از شبکه اول سیما پخش شود که بنابر نظر مدیران، پخش آن به تعویق افتاد و امسال نیز از شبکه تهران پخش خواهد شد.

تحقیق و نگارش قرارگاه مسکونی را «علیرضا محمودی» انجام داده و موضوع آن درباره تعدادی سرباز در یک قرارگاه است که برای تعطیلات ایام نوروز تصمیم دارند به مرخصی بروند ولی با مشکلاتی رو به رو می‌شوند که این مشکلات دست‌مایه اصلی ساخت این مجموعه است.

در قرارگاه مسکونی که در 14 قسمت ساخته شده، بازیگرانی چون مهران غفوریان، یوسف تیموری، مهران رجبی، یوسف صیادی، علی صادقی و جواد رضویان بازی کرده‌اند.

جواد رضویان درباره پخش این مجموعه گفت: خوشحالم که سر انجام وضعیت پخش این مجموعه مشخص شد و مخاطبان می توانند در نوروز آن را ببینند.

وی افزود: ما برای ساخت این مجموعه سختی‌های بسیاری متحمل شدیم و امیدوارم بینندگان با آن ارتباط برقرار کرده و از دیدنش لذت ببرند.

باز هم تیم برتون . این بار فیلمی که خیلی دیوانه بارترازهمه کارهای قبلی است . « کودک درون » برتون انگاردیگر وحشی شده است ؛ خونریزی پلید که آدم ها را مثل برگ خزان روی زمین می ریزد . کودک وحشی ، این بارنام عجیبی نیز نیزدارد ؛ سوئینی تاد .

سوئینی تاد

( برتون لندن را برای فیلم برداری انتخاب کرد ؛ جایی که دوستش داشت ؛ « اینجا خیلی خوب است ؛ عین خانه ام ؛ تاریک ، تاریک ! )

آرایشگر پلید خیابان فلیت

تیم برتون / جانی دپ ( سوئینی تاد ) ، هلنا بونهام کارتر ( دوشیزه لاوت ) ، تیموتی اسپال (بیدل بمفورد ) ، لائورا میکل کلی ( لوسی ) .

محصول 2007 / 117 دقیقه

امتیاز در metacritic.com 83 از 100 ( راجریبرت به فیلم امتیاز 100 داده است )

داستان فیلم : اقتباسی از افسانه ی تراژیک « سوئینی تاد » است که در سال 1979 توسط استفان ساندهایم به صورت موزیکال در برادوی اجرا شد ( با 557 اجرا ) . فیلم برتون در واقع اقتباسی از همین تئاتر است که به طرز حیرت آوری 2 ژانر بی ربط « موزیکال » و « وحشت » را در هم تنید .

سوئینی تاد یکی از آن بدبخت بیچاره هایی است که بیخود و بی جهت به زندان می افتد . این قضیه باعث می شود که اوحسابی شاک بزند و عزمش را جمع کند تا بعد از آزادی ، کله قاضی پرونده اش را زیر آب می کند . به محض بیرون آمدن ازمیله های زندان ، یک سلمانی می زند و تصمیم می گیرد به جای تراشیدن سر مشتری ها ، گردنشان را بتراشد ! در همین راستا ، با دوشیزه ی جنایتکاری به اسم « لاوت » هم آشنا می شود و دوتایی تیغ به دست توی خیابان ها راه می افتند و نسبت به خرخره های نازنین مردم حساسیت خاصی نشان می دهد .

فیلم شناسی تیم برتون

·        وینسنت 1982

·        فرانکن وینی 1982

·        ادوارد دست قیچی 1990

·        کابوس قبل از کریسمس 1993

·        ادوود 1994

·        اسلیپی هالو 1999

·        عروس مرده 2005

·        چارلی و کارخانه ی شکلات سازی 2005

·        سوئینی تاد : سلمانی پلید خیابان فلیت

مرگ تنها چیزی است که در زندگی وجود دارد و در عین حال بزرگ‌ترین راز زندگی نیز هست.

پیرمردها وطن ندارن - No country for old men

نامزد ۴ جایزه از گلدن گلوب

نامزد نخل طلای کن

نامزد ۸ جایزه اسکار :

بهترین فیلم- فیلم نامه اقتباسی- کارگردانی-فیلم برداری-تدوین صدا-ترکیب صدا-نقش دوم مرد-تدوین

خلاصه داستان :

در حین ردوبدل کردن مواد مخدر در مرز مکزیک و امریکا بین خریداران و فروشندگان درگیری ایجاد شده همه میمیرند و مردی ( جوش برولین )شکارچی اتفاقی آنها را پیدا میکند و پولها را برمیدارد از طرفی صاحبان پولها در بین پولها ردیاب گذاشته فردی ( خاویارباردم) را اجیر میکند تا آنها را بدست آورد اووقتی میفهمد پولها زیاد است اجیر کنندگان خود را میکشد و خود بدنبال انها میرود مردیکه پولها را پیدا کرده با همسرش نقل مکان میکند و تعقیب و گریز شروع میشود و …. در پایان مرد اجیر شده همه را میکشد حتی زن رباینده پولها را و آنها را هم پیدا نمیکند و … پلیسی ( تام لی جونز )هم در این میان برای کمک به مرد فراری وراد ماجرا میشود که نمیتواند برای او کاری بکند ضمن اینکه خود وی بدوران بازنشستگی خود نزدیک میشود و با مشکلاتی درونی دست به گریبان است و …

بازیها :

بازی خاویار باردم - هنرپیشه ی دریای درون برنده اسکار خارجی ۲۰۰۴

زیبا و پخته است و بخوبی و روانی از پس کار برآمده - تام لی جونز هم با تجربه ی خود به فیلم قوت بخشیده ( گرچه برای دره ی ا… کاندید اسکار شده ) - جوش برولین هم در بازی خود گرچه کم نیاورده ولی تصور میکنم هنوز جانیفتاده و میتوانست خیلی بهتر باشد .

کارگردانی برادران کوئن ( اتان و جوئل ) :

از این ۲ برادر فیلم های زیبایی مثل ایبرادر کجایی نامزد ۲ اسکار- فارگو نامزد ۷ اسکار و برنده ۲ تا - و بارتون فینک نامزد ۳ اسکار + کل